عنوان صفحه

مدیریت زنجیره تامین پایدار

مدیریت زنجیره تأمین یک مدل مدیریت عملیات برنامه ریزی جامع از بالادست به پایین دست زنجیره تأمین است که حداکثر بهره مندی از زنجیره تأمین را با کمترین هزینه در نظر دارد. کاهش روزافزون منابع طبیعی، سوخت های فسیلی، گرم شدن زمین و افزایش انتشار گازهای گلخانه ای طی چند سال اخیر  و همچنین محیط کاملا رقابتی امروزی، باعث شده سازمانها برای حفظ و بقای خود، به سمت خلاقیتهای نوین سازمانی و مدیریتی جهت گیری کنند . در این میان و با توجه به حساسیت جامعه نسبت به مسائل توسعه پایدار، آن سازمانی در کار خود به موفقیت دست پیدا میکند که به مسائل زیست محیطی و پایداری اهمیت دهد. از سوی دیگر، برای تحقق مدیریت موثر درازمدت، شرکتها باید به امکانات یا مزایای ترکیب مدیریت زنجیره تأمین و توسعه پایدار توجه کنند. منظور از پایداری تنها حفاظت از محیط زیست نیست، بلکه مفهوم جدیدی از رشد اقتصادی است. رشدی که عدالت و امکانات زندگی را برای تمام مردم جهان و نه تعداد اندکی افراد برگزیده است. بنابراین، برخلاف مدیریت زنجیره تأمین که فقط بر منافع اقتصادی تمرکز دارند، مدیریت زنجیره تأمین پایدار، منافع زیست محیطی و اجتماعی را نیز ارزیابی و تامین می کند. از این رو، پایداری، برای عملکرد طولانی مدت مدیریت زنجیره تأمین بسیار مهم است. به طورکلی، امروزه، نقش سازمان ها در جامعه و مسئولیت اجتماعی آن ها در به حداقل رسانیدن پیامدهای منفی بر جامعه و محیط زیست، اهمیت بیشتری پیدا کرده است. وضع مقررات دولتی و آگاهی های عمومی در رابطه با حفظ و صیانت از محیط زیست، و مسائل مربوط به مسئولیت های اجتماعی، ورود به بازارهای جهانی بدون در نظر گرفتن مسائل توسعه پایدار، را ناممکن  ساخته است. در کل، برای مقابله با تهدیدهای جدی و عدم اطمینان به دلیل فجایعی مانند بیماری همه گیر کرونا، عدم اطمینان تقاضا، بازار چالش برانگیز ، همراه با فشار ذینفعان (رقبا ، کاربران نهایی یا دولت ها و غیره)، ریسک اعتبار و مسئولیت اجتماعی شرکت ، شرکت ها، مدیریت زنجیره تامین پایدار را به عنوان یک استراتژی برای اطمینان از منافع طولانی مدت و دستیابی به موقعیت رقابتی در بازار در نظر می گیرند.

 

توسعه صنایع پایین دستی حوزه نفت و گاز کشور با توجه به تاکید سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی بر جلوگیری از خام فروشی و همچنین تشدید تحریم های مربوط به فروش نفت خام کشور، اهمیت ویژه ای یافته است. در همین راستا، توسعه صنعت پتروشیمی به عنوان یکی از مهمترین صنایع پایین دستی بخش نفت و گاز ، اصلی ترین راهبرد کشور در سال های اخیر بوده است. در حال حاضر نیز مجتمع های پتروشیمی با سرعت بالایی در سطح کشور در حال توسعه هستند. با توجه به اینکه مجتمع های پتروشیمی نقشی موثر در آلودگی های زیست محیطی دارند، انطباق رویه های توسعه پایدار و دستیابی به مدیریت زنجیره تامین پایدار در این صنعت اهمیت ویژه ایی دارد. دستیابی به مدیریت زنجیره تامین پایدار، مستلزم برنامه ریزی و اتخاذ رویکردهای راهبردی است و با اقدامات جزئی محقق نخواهد شد. بنابراین شناسایی مولفه های موثر بر انطباق پایداری در زنجیره تامین و تحلیل آنها در چارچوب ساختار علی، گام مهم و اساسی در مسیر گذار از زنجیره تامین سنتی به تامین پایدار است.